Ιστορία της Περγαμηνής

Η κατασκευή και η τελειοποίηση της περγαμηνής η οποία καλούνταν και διφθέρα, μεμβράνη, δέρμα (τέσσερα φύλλα διπλωμένα αποτελούσαν το τετράδιο και περισσότερα τον κώδικα) συναντάται τον 2ο αιώνα π.χ. στην πλούσια πόλη της Περγάμου στην Μικρά Ασία. Από εκεί πήρε το όνομά της καθώς η Πέργαμος ήταν το κέντρο παραγωγής και εμπορίας της περγαμηνής. Σύμφωνα με την μαρτυρία του Πλίνιου (ΧΙΙΙ 11), επί της βασιλείας του Ευμενή Β' η Πέργαμος ήθελε να δημιουργήσει μία βιβλιοθήκη  και  έτσι  προωθήθηκε η παραγωγή της περγαμηνής, καθώς οι Αιγύπτιοι αρνήθηκαν την προμήθεια παπύρου φοβούμενοι ότι η βιβλιοθήκη της Περγάμου θα επισκίαζε την φήμη της βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας.

Η περγαμηνή   συγκριτικά με τον πάπυρο ήταν πιο ανθεκτική στο χρόνο, απορροφούσε το μελάνι, μπορούσε να γραφτεί και από τις δύο πλευρές , δεν σκιζόταν  και  για  αυτό ανταγωνίστηκε τον πάπυρο και περιόρισε την χρήση του αποκλειστικά μόνο στην Αίγυπτο που ήταν και ο τόπος παραγωγής του.

Η χρήση της γνώρισε ιδιαίτερη άνθηση από τον 4ο αιώνα και μετά καθώς αποτέλεσε το μοναδικό, επίσημο υλικό γραφής για βιβλία, χάρτες, ακόμη και για τα αυτοκρατορικά κείμενα του Βυζαντίου.

Σήμερα η χρήση της οφείλεται στην ανθεκτικότητα του υλικού στο χρόνο (σε διάφορα μουσεία υπάρχουν περγαμηνές αιώνων) και στην μοναδικότητα του κάθε τεμαχίου (αποκλείοντας την παραγωγή αντιγράφου).  Γι αυτό το λόγο χρησιμοποιείται σε επίσημα έγγραφα μεγάλης αξίας για τον κάτοχο του, όπως πτυχία , διπλώματα, βραβεύσεις κ.α.

Στον Ελλαδικό χώρο είμαστε οι μοναδικοί  κατασκευαστές – παραγωγοί στην αυθεντική περγαμηνή χρησιμοποιώντας δέρματα της περιοχής μας, τα οποία αποτελούν υποπροϊόν του ζωικού κεφαλαίου της  το οποίο  προορίζεται για την παραγωγή – κατανάλωση της πρώτης ύλης του που είναι το κρέας.

 

 

Τελευταία Ενημέρωση στις Κυριακή, 28 Δεκέμβριος 2014 19:28